Na Ukrainie jest Kijowo! ;) (cz. III)

#mnieśmieszy Tytuł oczywiście. Taki komentarz zamieścił ktoś na yt, pod jednym z filmów Polaka z Ukrainy. Sympatyczny chłopak i dobrze mu życzę. A wracając do tytułu, to i ja i Wy wiemy już, że kijowo nie jest. Ale tak właściwie to Kijowo jest nazwą tak samo nietrafną, jak spolszczony Kijów, bo okazuje się, że… Kijów jest kobietą. I powinna być ta Kijew – dumnie zwana matką rosyjskich miast, starszą chociażby od Moskwy. Ile jeszcze niespodzianek miało dla mnie w zanadrzu to miasto? Mnóstwo!

Czytaj dalej Na Ukrainie jest Kijowo! 😉 (cz. III)

Słonina, chleb ze złota i Putin – Kijów cz. II.

Zwykle omijam stoiska z pamiątkami szerokim łukiem. Nie chce mi się nawet oglądać tego badziewia, które wszędzie wydaje się takie samo – zmienia się tylko nazwa miasta. Ale nie na Ukrainie! Możemy kupić sobie breloczek z zawieszką w kształcie… słoniny. Serio! To się nazywa dystans do siebie, chociaż obraz postawnego faceta w futrzanej czapie, ze słoniną w jednej ręce, a wódką w drugiej przypisałabym raczej Rosjanom. Podobnie jak matrioszki, które w Kijowie można kupić zarówno w wersji tradycyjnej, jak i na przykład z wizerunkiem Hello Kitty. No i to jest już przesada! I piszę Wam to ja, największa wielbicielka Hello Kitty, jaką znacie. Oczywiście wśród tych, które ukończyły 5 lat. A wracając do Ukraińców, to przecież oni nie chcą mieć już nic wspólnego z Rosjanami! Więc o co w tym wszystkim chodzi? Po wizycie w Kijowie stwierdzam, że… status związku: to skomplikowane.

Czytaj dalej Słonina, chleb ze złota i Putin – Kijów cz. II.

Co nam grozi na Ukrainie? – Kijów cz. I.

Porzućmy na chwilę poprawność polityczną i zastanówmy się wspólnie, co mówi się w naszym kraju o Ukrainie. Pomińmy przy tym wszelkie historyczne kwestie i skupmy się na ,,tu i teraz”. Co przychodzi Wam do głowy?

Czytaj dalej Co nam grozi na Ukrainie? – Kijów cz. I.

Hołd dla Prypeci A.D. 2017, czyli ostatnia część czarnobylskich opowieści.

Przyznam się bez bicia, że przed wyjazdem do strefy sądziłam, że Prypeć jest najzwyczajniej w świecie przereklamowana. Wzorcowe miasto, wizytówka Związku Radzieckiego, gdzie ludzie mieli mieć wszystko pod ręką. Sklepy, szkoły, obiekty sportowe, nowoczesne mieszkania – to właśnie miało przekonać najzdolniejszych inżynierów ZSRR do osiedlenia się tam i do pracy w Czarnobylskiej Elektrowni. Obecnie miasto duchów, o liczbie mieszkańców równej 0, podczas gdy przed katastrofą mieszkało tam niemal 50 000 ludzi. Ale czy którakolwiek z tych rzeczy sprawia, że Prypecią należy się wzruszać bardziej, niż licznymi opuszczonymi wioskami?

Czytaj dalej Hołd dla Prypeci A.D. 2017, czyli ostatnia część czarnobylskich opowieści.